فضاپیمای توریستی توسط یک شرکت چینی در حال ساخت است

و سفرهای تفریحی فضایی یکی از بلندپروازی‌های مهندسان هوا فضا است که قصد دارند به زودی به آن جامه‌ی عمل بپوشانند. تا کنون شرکت‌های فضایی متعددی برای ورود به این بازار تلاش کرده‌اند. اخیرا نیز یک شرکت نیمه‌دولتی چینی تصمیم به طراحی و ساخت نمونه‌هایی از فضاپیمای توریستی گرفته است. در ادامه با انجینیک همراه باشید.اگر بوسیله ی یا شاتل به مقدار مناسبی به سمت بالا پرواز کنید، در ارتفاعی مشخص به فضا یا در تعبیر انگلیسی آن Space می‌رسید. با وسایل پروازی معمولی نمی‌توان تا این ارتفاع پرواز کرد. به همین دلیل راکت‌ها برای پرواز در آن شرایط استفاده می‌شوند. البته همین راکت‌ها برخی اوقات بوسیله‌ی هواپیماها تا آن ارتفاع پرواز می‌کنند. یک شرکت نیمه دولتی چینی به تازگی برای تولید فضاپیمای توریستی، طرحی جدید پیشنهاد داده که تمامی سیستم حمل و نقل بدون کمک هواپیمای اضافه به صورت یک راکت به پرواز در می‌آید و مانند یک شاتل به زمین بر می‌کردد.

این راکت می‌تواند بدون نیاز به تجهیزات زمینی مانند پایگاه‌های پرتاب موشک، به پرواز در بیاید. سوخت مورد استفاده‌ی این ماشین پرنده، متان مایع و اکسیژن مایع است. دو نسخه از این فضاپیمای توریستی تا کنون طراحی شده است. یک مدل از آن ۱۰ تن وزن دارد و فاصله‌ی بین بال‌های آن به ۶ متر می‌رسد. این نسخه می‌تواند ۵ نفر را تا ارتفاع ۱۰۰ کیلومتر (جایی که فضا آغاز می‌شود) و با سرعت ۶ ماخ برساند تا ۲ دقیقه بی‌وزنی را تجربه کنند. نسخه‌ی دیگر ۱۰۰ تن وزن دارد و فاصله‌ی بال‌های آن به ۱۲ متر می‌رسد. این نسخه ظرفیت ۲۰ مسافر را دارد که می‌تواند با سرعت ۸ ماخ آنها را تا ارتفاع ۱۳۰ کیلومتری ببرد و زمان بی‌وزنی در آن نیز ۴ دقیقه است. مدل بزرگ‌تر توانایی ارسال ماهواره به فضا را نیز دارد. تلاش تیم طراحی بر این است که این فضاپیماهای توریستی قابلیت استفاده‌ی مجدد تا ۵۰ پرواز را داشته باشند.

این پرواز توریستی هزینه‌ای حدود ۲۰۰ تا ۲۵۰ هزار دلار خواهد داشت. شرکت‌های فضایی دیگر مانند Virgin Galactic نیز قیمت‌هایی مشابه برای سفرهای فضایی توریستی خود در نظر گرفته‌اند.

نسخه‌ی کوچک این فضاپیمای جدید، تمامی سوخت مورد نظر را در داخل ساختمان خود ذخیره می‌کند. البته تصور می‌شود در ظرح مفهومی این ماشین پرنده راکت‌های شتاب دهنده نشان داده نشده‌اند. نسخه بزرگتر نیز از یک افزونه شتاب دهنده‌ی تکی استفاده می‌کند که آن را تا فضا حمل می‌کند.

به هر حال این پروژه اولین طرحی است که ادعا می‌کند تا ده سال آینده می‌تواند بدون نیاز به تجهیزات اضافی پایگاه‌های فضایی به سفر فضایی برود. البته این ادعا و طرح بسیار خوش بینانه و البته اثبات نشده هستند!

منبع: POPSCI
مهدی زارع
مهدی زارع

فارغ التحصیل رشته مهندسی مکانیک گرایش ساخت و تولید دانشگاه آزاد اسلامی واحد نجف آباد. علاقه به انتشار محتوای مفید در حوزه‌ی مهندسی مکانیک و شاخه‌های وابسته، باعث شد تا به همراه تعدادی از همکاران فعال در این زمینه، اقدام به تاسیس وبسایت اطلاعرسانی انجینیک کنیم.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *